به گزارش پایگاه خبری بازتاب تبریز بنقل از مشرق، از اوایل ماه ژانویه و با افزایش تهدیدات دولت و ارتش امریکا علیه کشورمان، ناوگروه آبراهام لینکلن به منظور جدی نشان دادن تهدید نظامی واشنگتن علیه ایران به آبهای دریای عرب و دهانه اقیانوس هند اعزام شده؛ هرچند این سناریو تکراری برای ترساندن یک کشور و قبول شروط یکطرفه و ظالمانه آمریکا، این بار با شکست مواجه شده است.
از ابتدا مشخص بود که اعزام یک ناوگروه هواپیمابر با توان محدود، بیشتر شبیه یک آرایش تبلیغاتی بی فایده خواهد بود و توان تجهیزات امریکا در منطقه خاورمیانه برای درگیری با کشوری به وسعت و قدرت نظامی ایران کافی نیست؛ بر همین روال حدود ۴۵ روز زمان گذشت و ترامپ برای جدی تر جلوه دادن تهدید نظامی خود ناچار به اعزام ناوگروه دوم صدها پرواز ترابری برای استقرار سامانه های پدافندی پاتریوت و تاد (از ترس واکنش سنگین موشکی ایران به هرگونه تجاوز) و همچنین استقرار صدها فروند جنگنده در اردن و قاره اروپا شد.
شگفتی کارشناسان از پروازهای شناسایی خاص ایران در آبهای جنوب
از همان روزهای نخست اعزام ناوگروه لینکلن، بر خلاف تصور مقامات دولتی آمریکا مبنی بر عقب نشینی و ترس فرماندهان و مسئولان کشورمان، پروازهای شناسایی پهپادهای ایرانی در نزدیکی این ناوگروه در دریای عمان و دهانه اقیانوس هند آغاز شد و انواع پهپادهای شناسایی و رزمی برد متوسط تا دوربرد ایرانی از خانواده ابابیل، مهاجر و شاهد رهسپار ماموریت های شناسایی علیه ناوهای دشمن شدند و اخبار مربوط به این پروازها نیز در رسانه های بین المللی بازتاب داشت.
اما از چند روز قبل، ظهور پرنده ای متفاوت با ویژگی های پروازی خاص و متفاوت، موجب شگفتی کارشناسان نظامی شده است. بخش مهمی از این ویژگیها، به صورت آنلاین و آشکار در وب سایتهایی مانند فلایت رادار (که تبدیل به منبع تحلیل بسیاری از کارشناسان فارسی زبان در فضای مجازی شده) قابل رصد و مشاهده است که نشان می دهد نیروهای مسلح کشورمان، آشکارا و تعمدا نشان می دهند در دفاع از مرزها و منافع ایران تعارف و پنهانکاری نخواهند داشت.
مسیر حرکت یکی از پروازهای پهپاد کمیل
این پهپاد شناسایی بر خلاف روند معمول (پرواز از هرمزگان یا مناطق نزدیک به دریای عمان)، جایی در مرز استان های خوزستان و بوشهر به هوا برخاسته و مسیری بیش از ۱۵۰۰ کیلومتر را به سمت جنوب دریای عمان و محل استقرار احتمالی ناوهای محافظ آبراهام لینکلن طی می کند؛ آن هم نه با سرعت و ارتفاع معمول سایر پهپادهای شناسایی شناخته شده ایرانی.
حرکت پهپاد کمیل روی مرز دریایی ایران در طول خلیج فارس ، تنگه هرمز و دریای عمان
شبحی به نام “کمیل” بر فراز ناوگان دریایی ترامپ!
همانطور که اشاره شد این روزها، علاقه مندان زیادی در سراسر دنیا پروازهای روزانه ثبت شده در سایت مشهور فلایت رادار۲۴ را بخصوص در اطراف کشورمان به دقت دنبال می کنند؛ در این میان ثبت کد پروازی منحصر به فرد KOME (مخفف نام کمیل) در آبهای جنوب ایران چند روزی است که توجه همگان را به خود جلب کرده است.
ثبت مسیرهای طولانی و مهم توسط پهپاد شناسایی جدید ایران
بر اساس اطلاعات ثبت شده در فلایت رادار، پهپاد کمیل سرعتی حدود ۰.۸ ماخ داشته و در ارتفاع ۳۱ هزار پا (حدود 10 کیلومتر) پرواز می کند و مسیری بسیار طولانی از جنوب استان خوزستان تا انتهای جنوبی دریای عمان را طی کرده و سپس در پایگاه دیگری فرود می آید. برای مقایسه بهتر، پهپادهای شناسایی برد بلند ایرانی نظیر شاهد۱۲۹، غزه یا مهاجر ۱۰ اگرچه برد مشابهی دارند اما بر اساس اطلاعات آشکار و تجارب ثبت شده آشکار قبلی، سرعت و ارتفاع پروازی ثبت شده برای “کمیل” را در دسترس ندارند.
پهپادهای دیگر ایرانی نظیر کرار نیز اگر قادر به رسیدن به سرعت ۰.۸ ماخ (ثبت شده در فلایت رادار) باشند، شعاع رزمی کافی برای پرواز در چنین فاصله ای را ندارند (حداکثر برد پهپاد کرار در پرواز رفت و برگشت ۱۰۰۰ کیلومتر است). بنابراین، به نظر می رسد بر اساس اطلاعات ثبت شده به صورت رسمی، با نسخه جدیدی از یک پهپاد شناسایی ایرانی مواجه هستیم که سرعتی در حد پهپاد جت کرار و برد پروازی در حد خانواده شاهد را داراست.
کمیل مجهز به سامانه های راداری و شناسایی خاص
نگاهی به ساعات، ارتفاع و مسیرهای پروازی این پرنده جدید ایرانی، مشخص است که عمده پروازهای “کمیل” در ساعاتی انجام می شود که آفتاب غروب کرده اما این پرنده همچنان گشت زنی و رصد آبهای اطراف کشورمان تا شمال اقیانوس هند است. چنین ویژگی، نیاز به در اختیار داشتن سامانه های شناسایی و راداری خاص دارد چراکه پیدا کردن شناورهای دشمن از ارتفاع 10 کیلومتری بر فراز آب آنهم در تاریکی شب، اتفاقی نیست که بتوان بدون رادارها یا دوربین های بسیار پیشرفته و خاص، رقم زد.
بر همین اساس، می توان گمانه زنی کرد که این پهپاد، برای شناسایی شناورها یا سایر سامانه های دشمن، از رادار SAR و دوربین های خاص دید در شب استفاده می کند که این رادارها و دوربین ها، با قدرت تفکیک بسیار بالا و کیفیت ویژه، از محل قرارگیری و آرایش شناورهای دشمن در آبهای بین المللی، تصویربرداری می کند.
آبراهام لینکن یا آرلی برک؛ کدام هدف اول پهپاد ایرانی است؟
اگرچه ناو هواپیمابر آبراهام لینکن به دلیل خطر تسلیحات ضد کشتی ایرانی، در فاصله حدود ۷۰۰ کیلومتری از سواحل ایران، در حوالی دریای عرب مستقر شده اما بر اساس دستورالعمل های موجود ناوشکن های کلاس آرلی برک محافظ ناوگان، بایستی در شمال ناو لینکلن و نزدیکی دریای عمان حضور داشته باشد تا امکان شناسایی سریعتر تهدیدات احتمالی و مقابله با آنها برای دفاع از ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن وجود داشته باشد.
فاصله حدودی ناوگان آمریکا تا سواحل جنوبی ایران
به نظر می رسد هواگرد جدید و پیشرفته ایرانی یا همان پهپاد کمیل، به شکل روزانه برای رصد دقیق محل استقرار همین ناوشکن های آرلی برک امریکایی پروازهای شناسایی خود را انجام می دهد و در صورت هر گونه اقدام احتمالی امریکا در تجاوز به خاک کشورمان، صرف نظر از حملات مستقیم احتمالی به ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، انهدام ناوشکن های همراه آن نیز اهمیتی حتی بیشتر خواهد داشت. ناوشکنهای آرلی برک که ۴ فروند از آنها اکنون در اطراف لینکلن حضور دارند علاوه بر وظیفه دفاع از این ناو، حامل موشک های کروز تاماهاوک برای حمله به اهداف زمینی هستند.
این شناورها همزمان با استفاده از موشک های پدافندی استاندارد۲/۳ از پایگاه های نظامی امریکا که هدف حملات تلافی جویانه ایران خواهند بود دفاع می کنند و حتی ممکن است با استفاده از نیروهای ویژه یا موشک های ضد کشتی دست به شیطنت علیه کشتی های تجاری ایرانی بزنند. بنابراین پروازهای شناسایی متعدد “کمیل” با سرعت و ارتفاع خیره کننده، ارسال پیامی ویژه به ناوگان دریایی ترامپ در آبهای جنوب ایران برای خودداری از حماقت و ماجراجویی خسارت بار علیه کشورمان محسوب می شود که تاکنون مسبوق به سابقه نبوده است.








